W ostatnich latach coraz częściej w ofertach tzw. terapeutów alternatywnych pojawia się „terapia Polarity” – metoda, która ma rzekomo przywracać równowagę energetyczną organizmu. W praktyce nie ma ona jednak żadnego potwierdzenia naukowego ani w weterynarii, ani w medycynie ludzi. Poniżej wyjaśniamy, czym jest ta koncepcja, skąd się wzięła i dlaczego jej stosowanie u koni może być niebezpieczne.
Na czym polega terapia Polarity?
Terapia Polarity (ang. Polarity Therapy) została opracowana w połowie XX wieku przez Randolpha Stone’a – amerykańskiego osteopatę i naturopatę. Jej założenia opierają się na przekonaniu, że ciało i umysł są zasilane przez niewidzialne „prądy energii życiowej”, które przepływają przez organizm w określonych kierunkach (biegunach). Terapeuta ma – według tej teorii – wykrywać zaburzenia w przepływie energii i przywracać równowagę poprzez delikatny dotyk, masaż, zmianę pozycji ciała lub ćwiczenia oddechowe.
W odniesieniu do koni, zwolennicy tej metody twierdzą, że terapia może poprawić „energetyczny balans” zwierzęcia, zmniejszyć stres i wspomóc regenerację po urazach. W praktyce jednak nie istnieją żadne wiarygodne badania, które potwierdzałyby skuteczność tych działań.
Brak dowodów naukowych ❌
Z punktu widzenia fizjologii i medycyny weterynaryjnej, pojęcie „energii życiowej” nie ma definicji naukowej. Nie istnieją żadne mierzalne parametry, które potwierdzałyby jej istnienie, kierunek przepływu ani wpływ na procesy biologiczne. W publikacjach naukowych dotyczących fizjoterapii koni nie znajdziemy ani jednej recenzowanej pracy, która dokumentowałaby jakiekolwiek pozytywne efekty terapii Polarity.
Metoda ta nie wykorzystuje żadnych mechanizmów fizjologicznych, które można by logicznie powiązać z poprawą funkcji mięśni, układu krążenia czy nerwowego. Dlatego też – w przeciwieństwie do uznanych technik, takich jak fizjoterapia, laseroterapia czy ultradźwięki – Polarity nie ma prawa działać w sensie biologicznym.
Ryzyko i potencjalne zagrożenia ⚠️
Największym zagrożeniem związanym z terapiami typu Polarity jest zastępowanie nimi rzeczywistego leczenia. Zdarza się, że właściciele koni – w dobrej wierze – decydują się na „energetyczne terapie” zamiast konsultacji z lekarzem weterynarii czy wykwalifikowanym fizjoterapeutą. W efekcie schorzenia, które można by skutecznie leczyć, zostają zignorowane lub pogłębione.
🧠 Efekt placebo u ludzi, nie u koni
Często poprawę samopoczucia właściciel obserwuje nie u zwierzęcia, a… u siebie. U ludzi działa tzw. efekt placebo – przekonanie, że wykonany zabieg pomaga, może chwilowo zmniejszyć napięcie emocjonalne i wpłynąć na sposób postrzegania reakcji konia. Zwierzęta natomiast nie podlegają efektowi placebo, więc ich rzeczywisty stan nie ulega poprawie, jeśli metoda nie ma fizjologicznego działania. Taki fałszywy efekt może uśpić czujność opiekuna i opóźnić rozpoczęcie skutecznej terapii.
➡️ Brak poprawy lub pogorszenie stanu zdrowia konia to realne konsekwencje takich praktyk.
Edukacja jest dobra – ale z umiarem
Wielu terapeutów uczestniczy w kursach obejmujących szerokie spektrum tematów, również z zakresu tzw. medycyny alternatywnej. Samo zdobywanie wiedzy i poszerzanie horyzontów nie jest niczym złym – przeciwnie, świadczy o chęci rozwoju.
⚠️ Problem pojawia się wtedy, gdy ktoś zaczyna przedstawiać pseudonaukowe metody jako skuteczne terapie, pobierając za nie opłaty i wprowadzając właścicieli koni w błąd.
Podsumowanie 🚫
Terapia Polarity to jedna z wielu metod tzw. „medycyny energetycznej”, które nie mają żadnego oparcia w nauce. Nie istnieją wiarygodne badania potwierdzające jej skuteczność, a stosowanie jej u koni może prowadzić do opóźnienia właściwego leczenia.
Zaufaj wiedzy weterynaryjnej i fizjoterapii opartej na dowodach.
Współczesna fizykoterapia, diagnostyka termograficzna czy laseroterapia mają jasno określone mechanizmy działania i potwierdzone efekty kliniczne – w przeciwieństwie do Polarity.
🔴 Uwaga: jeśli terapeuta oferuje „równoważenie energii”, „pracę z polem” lub „uzdrawianie dotykiem”, warto zachować szczególną ostrożność i zawsze konsultować takie praktyki z lekarzem weterynarii.
